บทที่ 338

บทที่ 338

หลังจากใช้เวลาอยู่บนยอดเขาวั่งหยุนพักใหญ่ ซูเฉินก็พาจูงมือมู่ซินออกไปท่องเที่ยวข้างนอก

อย่างไรเสียทั้งสองคนก็เพิ่งทำความรู้จักกันได้ไม่นาน การออกไปเที่ยวครั้งนี้จึงถือโอกาสกระชับความสัมพันธ์ไปด้วยในตัว

เนื่องจากโฉมหน้าของมู่ซินนั้นงดงามสะดุดตาเกินไป เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้ต้องพบเจอกับปัญหาจุกจิกน่ารำคาญใจ ซูเฉินจึงให้นางสวมผ้าคลุมหน้าสีขาวเอาไว้

แม้ว่าเสน่ห์อันเย้ายวนจะยังคงยากจะลบเลือน ทว่าเมื่อเทียบกับก่อนหน้านี้แล้วก็ถือว่าดีขึ้นกว่าเดิมมากโข

มู่ซินกุมมือซูเฉินเอาไว้แน่น แม้ใบหน้าจะถูกบังเอาไว้ด้วยผ้าคลุม ทว่าซูเฉินก็ยังสามารถสัมผัสได้ถึงความสุขล้นปรี่ในอารมณ์ของอีกฝ่าย

ซูเฉินส่ายศีรษะเบื้องเบาด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะพากันมุ่งหน้าเข้าสู่เขตทางเหนือของจักรวรรดิเป่ยหมิง

ตลอดยุคสมัยที่ผ่านมานี้ เขาแทบไม่เคยท่องเที่ยวไปไหนภายในจักรวรรดิเป่ยหมิงเลย