บทที่ 334

บทที่ 334

ไม่นานนัก

เซียวเยี่ยนก็ไปเก็บตัวยังหลังเขา ด้านหนึ่งคือเพื่อรักษาอาการบาดเจ็บ อีกด้านหนึ่งก็คือเพื่อทะลวงระดับ

ทันทีที่กลับมา สิ่งแรกที่ซูเฉินทำคือมุ่งหน้าไปยังตำแหน่งใจกลางโลกเสวียนเทียนโดยตรง นี่เป็นครั้งที่สองในรอบหลายปีที่เขามายังสถานที่แห่งนี้

เมื่อเดินเข้าไปในมิติที่เร้นลับยิ่งแห่งหนึ่ง ภายในนั้นเต็มไปด้วยเสียงนกร้องบุปผาแย้มบาน พลังชีวิตเปี่ยมล้น ไร้ซึ่งบรรยากาศที่ตายซากไร้ชีวิตชีวาเช่นในคราก่อนอย่างสิ้นเชิง

ณ บริเวณจุดศูนย์กลางที่สุด ยังมีกระท่อมไม้หลังเล็กหลังหนึ่งตั้งตระหง่านอยู่กลางห้วงอากาศ ภายในนั้นมีสตรีรูปโฉมงดงามหยาดเยิ้ม เรือนร่างอรชรอ้อนแอ้นนางหนึ่ง กำลังฟุบกายอยู่บนโต๊ะหิน ทอดสายตามองลงไปยังโลกเสวียนเทียนเบื้องล่างด้วยความเบื่อหน่าย

ฉับพลันนั้น