บทที่ 327

บทที่ 327

เวลาล่วงเลยผ่านไปอย่างรวดเร็ว พริบตาเดียวก็ผ่านไปอีกสี่สิบปี

บรรดาภรรยาในยุคเริ่มแรกต่างก็แปรเปลี่ยนกลายเป็นธุลีดินไปหมดแล้ว

ซูเฉินเองก็แทบไม่ได้พำนักอยู่ในโลกเสวียนหวง ส่วนใหญ่จะทิ้งร่างแยกเอาไว้แล้วจากไป

หานลี่ก็จากไปตั้งแต่สิบปีก่อนเพื่อเดินทางฝึกฝนในโลกเซียนต่อ เขากำลังจะเริ่มเตรียมตัวเพื่อทะลวงผ่านสู่ขั้นมหาราชันเซียน

ช่วงหลายสิบปีในโลกเสวียนหวงนับว่าค่อนข้างมีสีสันไม่น้อย อย่างน้อยก็เป็นช่วงเวลาที่ซูเฉินยังคงจดจำได้ดี

โดยเฉพาะในช่วงเริ่มต้น ที่เขาคอยแกล้งหยอกเย้าบรรดาคุณหนูตระกูลใหญ่ในทุกๆ วัน

ทว่าปัจจุบันซูเฉินไม่ได้มีความรู้สึกกระตือรือร้นเช่นนั้นอีกแล้ว

ความทะยานอยากได้ปลดปล่อยไปครั้งหนึ่งแล้ว ครั้งที่สองย่อมสูญเสียความเร่าร้อนแบบนั้นไป

ยืนอยู่บนยอดเขาวั่งหยุน ซูเฉินรับลมยามเย็นอย่างสบายอารมณ์ ทอดสายตามองดวงอาทิตย์ที่ค่อยๆ ลอยขึ้นมาจากเบื้องไกลด้วยความเหม่อลอย