บทที่ 314

บทที่ 314

"คารวะท่านอาจารย์!"

ภายในเรือนวั่งหยุน หานลี่แสดงสีหน้าเคารพยำเกรง คุกเข่าลงกับพื้นทั้งสองข้าง พร้อมกับโขกศีรษะคารวะซูเฉิน

ทุกสิ่งที่เขามีในตอนนี้ล้วนมาจากท่านอาจารย์ของตนเป็นส่วนใหญ่ ดังนั้นหานลี่จึงมีความรู้สึกซาบซึ้งและเคารพรักซูเฉินจากก้นบึ้งของหัวใจ

ซูเฉินยิ้มพลกล่าวว่า "หานลี่ ช่วงนี้มีเรื่องอะไรรึเปล่า?"

หานลี่รู้สึกงุนงงอยู่บ้าง แต่ก็ยังเอ่ยตอบว่า "ไม่มีเรื่องใดสำคัญไปกว่าคำสั่งของท่านอาจารย์อีกแล้วขอรับ"

"ฮ่าๆ ดี!"

ซูเฉินไม่ได้อธิบายอะไรเพิ่มเติม เขายกมือขึ้นโบกสะบัดครั้งหนึ่งและดึงจิตของหานลี่เข้าไปในมิติเล็กๆ ของตนทันที

ในโลกใบเล็กปัจจุบันของเขานี้ ยังไม่สามารถอนุญาตให้คนเข้าออกได้อย่างแท้จริง แม้แต่ตัวซูเฉินเองก็ทำได้เพียงนำจิตเข้าไปข้างในเท่านั้น

ส่วนโลกภายนอก ทั้งซูเฉินและหานลี่ต่างก็ยังคงรักษากิริยาท่าทางเดิมเอาไว้ตลอดเวลา