บทที่ 262

บทที่ 262

สำหรับตระกูลซูแล้ว ผู้คนจำนวนมากต่างแสดงท่าทีดูแคลนถึงขีดสุด

โลกใบนี้เชิดชูผู้แข็งแกร่ง และโลกเซียนยิ่งเป็นเช่นนั้น พลังของตระกูลซูอ่อนแอยิ่งนัก ย่อมไม่มีผู้ใดคิดจะออกหน้าช่วยพูดให้อย่างแน่นอน

เหล่าผู้คนตระกูลซูเมื่อเห็นเหตุการณ์นี้ ภายในใจต่างก็ตึงเครียดเป็นอย่างยิ่ง พวกเขาพากันจ้องมองไปยังซูเฉิน

ประมุขตระกูล... จะแก้ไขได้หรือไม่

แม้ว่าซูเฉินจะมีพลังฝีมือที่แข็งแกร่งมากในโลกเบื้องล่าง ทว่าที่นี่คือโลกเซียน ความคิดของหลายๆ คนจึงละม้ายคล้ายคลึงกับความคิดในช่วงแรกของซูหยุนเชียน

ท่ามกลางฝูงชน หานลี่ผู้ไร้ซึ่งความสะดุดตาอดไม่ได้ที่จะกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ จากนั้นก็แอบถอยร่นไปหลบอยู่ด้านหลังของทุกคน พร้อมกับลอบสำรวจสถานการณ์ด้วยความระแวดระวัง

ซูเฉินสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ไอสังหารเย็นเยียบถูกปลดปล่อยออกมาจากร่าง "ขั้นเซียนทองคำต้าหลัว ก็แค่มดปลวกเท่านั้น"