บทที่ 261

บทที่ 261

เผชิญหน้ากับคำถามของซูเฉิน ซูซานซานเพิ่งจะอ้าปากเตรียมเอ่ย แต่คล้ายนึกถึงเรื่องใดขึ้นมา นางจึงรีบโบกมือพลางกล่าวว่า

"ไม่มีใครรังแกข่ายะคะ เพียงแต่ซานซานคิดถึงพี่ห้าต่างหาก"

มองท่าทางของซูซานซานแล้ว บนใบหน้าของซูเฉินยังคงมีรอยยิ้ม ทว่าแววตากลับเย็นเยียบเล็กน้อย

ซูซานซานถือเป็นหนึ่งในบรรดาน้องสาวที่เขาค่อนข้างเอ็นดู นางหากถูกรังแก ตัวเขาต่อให้ต้องบดขยี้มันเป็นจุลก็ต้องทำ

ต่อให้เป็นใครหน้าไหนก็ไม่ได้ทั้งนั้น

ซูเฉินลูบศีรษะนางเบา ๆ ตั้งใจว่าจะยังไม่ถามไถ่ในตอนนี้ ค่อยกลับไปสอบถามให้ละเอียดทีหลัง เขาหันศีรษะไปมองซูหยุนเชียน แล้วเอ่ยถามขึ้นว่า

"ท่านอาสอง หลายปีมานี้ตระกูลซูเป็นอย่างไรบ้าง..."

คำพูดยังไม่ทันหลุดพ้นจากปาก ด้านหลังก็พลันทอดน้ำเสียงเย่อหยิ่งจองหองดังขึ้นว่า