บทที่ 247

บทที่ 247

ท่ามกลางช่วงเวลาที่หลิวหยุนเฟยจ้องมองซูหยวนป้าด้วยแววตานึกสนุกและเยาะเย้ย พวกเขากลับไม่ทันสังเกตเลยว่า บนชั้นที่ยี่สิบเจ็ดแห่งนี้ ได้มีผู้คนเดินขึ้นมาอีกหนึ่งคนแล้ว

ซูเฉินมองดูซูหยวนป้าที่กำลังหมอบคลานอยู่บนพื้น กินอาหารราวกับสัตว์เดรัจฉานอยู่เบื้องไกล ภายในใจพลันรู้สึกเจ็บแปลบขึ้นมาอย่างไร้สาเหตุ

ตลอดหลายปีที่ผ่านมานี้ อีกฝ่ายต้องเผชิญกับเรื่องราวเช่นไรกันแน่?

เพลิงโทสะอันยากจะบรรยายพลุ่งพล่านขึ้นมาจากก้นบึ้งในใจ สำหรับกลุ่มคนอย่างซูหยวนป้าแล้ว เขานั้นให้ความสำคัญเป็นอย่างยิ่งและมองคนเหล่านี้ว่าเป็นคนในครอบครัวจริงๆ

ทว่าในยามนี้ เมื่อได้เห็นคนในครอบครัวของตนต้องทนทุกข์ทรมานกับการถูกกระทำย่ำยีถึงเพียงนี้ จิตสังหารอันเยือกเย็นเสียดกระดูกจึงถูกปลดปล่อยออกมาจากร่างของเขา

อืม?

ฉับพลันนั้น ทุกคนที่อยู่ ณ ที่นั้นคล้ายกับต่างก็สัมผัสได้ถึงความผิดปกติ

หลิวหยุนเฟยตวาดเสียงกร้าวขึ้นมาในทันที "ใคร!"