บทที่ 127

บทที่ 127

เมื่อร่างของซูเฉินเลือนหายไปในชั่วพริบตา ทั้งสี่คนต่างก็ตกตะลึง สัมผัสเทวะของพวกมันกวาดสำรวจไปทั่วพื้นที่ค่ายกล แต่กลับไม่พบเงาของซูเฉินเลยแม้แต่น้อย

เกิดอะไรขึ้น!?

ความรู้สึกไม่สบายใจสายหนึ่งพรั่งพรูขึ้นมาในใจของทั้งสี่คนอย่างไร้สาเหตุ

ในเมื่อมีระดับขั้นอริยะโบราณเท่ากับซูเฉิน อีกทั้งยังถูกค่ายกลพันธนาการไว้ ไฉนเลยจะหลุดพ้นจากการตรวจสอบของพวกมันไปได้

ยิ่งไปกว่านั้นพื้นที่ภายในค่ายกลก็กว้างใหญ่เพียงเท่านี้ เขาจะหลบซ่อนไปอยู่ที่ใดกัน?

หรือว่าหนีออกจากค่ายกลไปแล้ว?

ความคิดทีละสายผุดขึ้นมาจากก้นบึ้งของจิตใจ พวกมันสบตากันและกัน และมองเห็นความตื่นตระหนกเล็กน้อยในแววตาของฝ่ายตรงข้าม

เห็นได้ชัดว่าสถานการณ์ได้หลุดพ้นจากการควบคุมของพวกมันไปเสียแล้ว

ซูเฉินหายตัวไปแล้ว!