กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 112
ซูเฉินพำนักอยู่ที่นี่เป็นเวลานาน หลังจากนั้นยังคงอยู่ในเมืองวั่งหยุนต่ออีกเกือบครึ่งเดือน
ตลอดครึ่งเดือนนี้ ซูเฉินได้สัมผัสกับทุกสิ่งที่สนุกสนานภายในเมืองจนครบถ้วนทุกอย่างแล้ว
สำหรับเขาแล้ว สิ่งแปลกใหม่มากมายล้วนน่าสนใจเป็นอย่างยิ่ง
วันเวลาต่อมา ซูเฉินไม่ได้เดินทางกลับไปยังเขาวั่งหยุน แต่กลับพาเงารั่วซีออกจากเมืองวั่งหยุน และมุ่งหน้าไปยังสถานที่แห่งอื่นๆ ของจักรวรรดิจิงหง
มณฑลเชียนซาน
สถานที่แห่งนี้มีคำร่ำลือกันว่าทัศนียภาพงดงามรื่นรมย์ สวยสดงดงามราวกับภาพวาด ในอดีตหลินอี้เมิ่งเคยเอ่ยปากชวนเขาให้เดินทางไปด้วยกัน เพียงแต่ซูเฉินไม่เคยให้คำตอบตกลงแต่อย่างใด
ครั้งนี้หลังจากที่ซูเฉินออกจากเมืองวั่งหยุน สถานที่แห่งนี้ก็พลันผุดขึ้นมาในห้วงความคิด เขาจึงเดินทางมาที่นี่ทันที
"ว้าว!"
ยามที่ยังไม่ทันได้ก้าวเข้าสู่มณฑลเชียนซาน รั่วซีที่มองดูทิวทัศน์ภูเขาน้อยใหญ่เบื้องหน้า ก็อดไม่ได้ที่จะส่งเสียงอุทานด้วยความตื่นตะลึง