บทที่ 94

บทที่ 94

ผ่านไปไม่นาน ซูเฉินก็เดินออกจากห้องโถงใหญ่ ปล่อยให้ซูหงหย่วนปรึกษาหารือกับทุกคนที่เหลืออยู่

ด้วยการข่มขวัญของซูเฉิน ยามนี้อย่าว่าแต่พวกซูหงหย่วนเลย ต่อให้เป็นสุนัขของตระกูลซูสักตัว คนเหล่านี้ก็ยังต้องปฏิบัติด้วยความนอบน้อม

พร้อมกับการสยบยอมของเหล่ากองกำลังระดับอริยะ

อาจกล่าวได้ว่ายามนี้ ทั้งแดนตะวันออกได้กลายเป็นอาณาเขตของตระกูลซูโดยสมบูรณ์แล้ว

ยามนี้สิ่งที่เขาต้องทำมีเพียงแค่อดทนรอเวลา ให้ต้นไม้เทพอู๋ถงเติบใหญ่ขึ้นมาเท่านั้น

ทว่าการเติบโตของต้นไม้เทพอู๋ถงก็ไม่ได้รวดเร็วเป็นพิเศษ หากคิดจะครอบคลุมเมืองวั่งหยุนเอาไว้ทั้งหมด อย่างน้อยก็ต้องใช้เวลาประมาณหนึ่งเดือน

อีกทั้งต่อให้ครอบคลุมแล้วก็ยังไร้ประโยชน์ เพราะยังต้องรอให้มีความเปลี่ยนแปลงอย่างเด่นชัดเกิดขึ้นด้วย