บทที่ 67

บทที่ 67

ผู้อาวุโสใหญ่แห่งตระกูลสวี สวีฮว่า

ผู้มีพลังระดับขั้นจำแลงเทพช่วงปลาย!

หนิงเยียนมีความกังวลขึ้นมาตามสัญชาตญาณ ทว่าเมื่อนึกได้ว่าคนที่อยู่ข้างกายตนคือซูเฉิน นางก็ค่อยๆ วางใจลงเล็กน้อย

แม้ตระกูลสวีจะเป็นขั้วอำนาจระดับเจ้าผู้ครองเมืองผิงหยาง แต่ต่อหน้าตระกูลซูแล้วก็ไม่ต่างอะไรกับผุยผง อย่าว่าแต่ซูเฉินเลย ต่อให้เป็นผู้อาวุโสสายหลักคนใดคนหนึ่งมา ตระกูลสวีก็ไม่มีปัญญาไปตระบัดสัตย์ใส่แล้ว

"จบกัน สวีฮว่าออกมาเองแบบนี้ เจ้าหนุ่มนั่นต้องตายแน่ๆ"

"ไม่รู้จริงว่าเขาคิดอะไรอยู่ ข้าดูแล้วเขาน่าจะมีพลังขั้นทารกวิญญาณ มีพลังระดับนี้แทนที่จะรีบหนีไปเสีย? สวีเจิ้งฉีก็คงฆ่าเขาไม่ได้อยู่แล้ว จะมาตั้งตนเป็นศัตรูกับตระกูลสวีทำไมกัน? ทีนี้เป็นไงล่ะ แม้แต่ชีวิตก็ไม่เหลือแล้ว"