บทที่ 52

บทที่ 52

ภายใต้พลังสายนี้ เจ้าสำนักฮว่าจิงราวกับสามัญชนที่พบเจอกับภัยธรรมชาติ ไร้ซึ่งพลังต่อต้านใดๆ ทั้งสิ้น แม้แต่เสียงกรีดร้องก็ยังไม่ทันเปล่งออกมา ก็ถูกหลอมสลายหายไปในระหว่างฟ้าดิน วิญญาณดับสูญสิ้น

ณ ตำแหน่งที่ตั้งของสำนักฮว่าจิง กลับหลงเหลือเพียงหลุมลึกกว้างใหญ่ไพศาลถึงหลายร้อยเมตร

หลุมลึกนี้ทอดยาวต่อเนื่องออกไปหลายสิบหลี้ เพียงแค่มองดูก็ทำให้ผู้คนรู้สึกตื่นตะลึงระคนหวาดหวั่นเป็นอันมาก

ยอดฝีมือแห่งสำนักฮว่าจิงทั่วทั้งสำนัก แทบจะเรียกได้ว่าไม่มีข้อยกเว้น ทุกคนต่างดับสิ้นชีพลงในกระบวนท่านี้

เมื่อหยวนเมิ่งได้เห็นภาพเหตุการณ์นี้ นางถึงกับตกตะลึงจนพูดไม่ออกไปชั่วขณะ

นี่...นี่คือผู้บำเพ็ญขั้นคืนสู่ปฐมอย่างนั้นหรือ

คาดไม่ถึงเลยว่าจะทรงพลังถึงเพียงนี้!

นางเคยพบเห็นผู้บำเพ็ญที่ทรงพลังที่สุดมาก็คือขั้นหลอมสุญตา แต่เมื่ออยู่เบื้องหน้าของซูเฉินแล้ว นางกลับรู้สึกว่าไม่อาจนำมาเทียบเคียงกันได้เลย ราวกับฟ้ากับเหวโดยแท้