บทที่ 51

บทที่ 51

ซูเหอได้ยินประโยคนี้ สีหน้าของนางก็ตกตะลึงไปชั่วขณะ ตามมาด้วยความรู้สึกตื่นเต้นและน้อยเนื้อต่ำใจที่พรั่งพรูขึ้นมาบนใบหน้า

"พี่ห้า ท่านหรือ?"

นางหันขวากับไปมองยังทิศทางที่เสียงเมื่อครู่ดังขึ้น ปรากฏร่างของชายหนุ่มผู้หนึ่งยืนอยู่ด้วยสีหน้าอ่อนโยน ราวกับพี่ชายผู้แสนดี แค่เพียงมองดูก็ให้ความรู้สึกอบอุ่นราดรดดั่งสายลมฤดูใบไม้ผลิ

ทันทีที่เห็นบุคคลผู้นี้ ซูเชี่ยนเชี่ยนก็ร้องตะโกนออกมาด้วยความตื่นเต้นเช่นกัน "พี่ห้า!"

ตอนนี้ผู้คนในตระกูลซูต่างก็รู้ดีว่าซูเฉินมีความแข็งแกร่งไร้ผู้ต่อต้าน ในเมื่อเขามาถึงแล้ว สำนักฮว่าจิงแห่งนี้ก็ย่อมไม่มีภัยคุกคามใด ๆ อีกต่อไป

ดวงตาของทั้งสองเอ่อคลอไปด้วยหยาดน้ำตา ไม่รู้ว่าเป็นเพราะความหวาดกลัวหรือเพราะความดีใจจนร้องไห้ออกมากันแน่

หวางจิ้นเผชิญหน้ากับการปรากฏตัวขึ้นอย่างกะทันหันของซูเฉิน แววตาของเขาเต็มไปด้วยความเคร่งขรึมจริงจัง