บทที่ 30

บทที่ 30

เกาฉิวเอ่ยคำพูดออกมาด้วยความมั่นอกมั่นใจ ราวกับว่าฝ่ายที่ทำผิดคือพวกนางเสียอย่างนั้น

รั่วซีเองก็ถูกความโกรธเล่นงานจนเนื้อตัวสั่นเทา แววตาของนางเต็มไปด้วยความเย็นเยียบ

"พวกเจ้าไม่ได้ต้องการแค่หินวิญญาณหรอกหรือ ข้าให้แล้ว รีบปล่อยคนเดี๋ยวนี้"

กล่าวจบ นางก็โยนหินวิญญาณจำนวนหนึ่งพันก้อนออกไปทันที

การมีเรื่องขัดแย้งกับพรรคเขี้ยวยาวส่งผลเสียต่อนางอย่างเห็นได้ชัด แม้ว่านางจะเป็นคนของตระกูลซู แต่ก็ไม่ได้มีอำนาจใด ๆ ต่อให้ตระกูลซูต้องการทำอะไรพรรคเขี้ยวยาวจริง ๆ นางก็ไม่มีความสามารถถึงเพียงนั้น

อีกอย่าง พรรคเขี้ยวยาวนี้มีผู้แข็งแกร่งขั้นทารกวิญญาณถึงสองคน เป็นไปได้สูงมากที่ตระกูลซูจะไม่ยอมผูกใจเจ็บเป็นศัตรูกับอีกฝ่ายเพื่อเห็นแก่คนรับใช้เช่นนางเพียงคนเดียว

เว้นเสียแต่ว่านางจะไปขอร้องให้ซูเฉินช่วย แต่ตัวนางเป็นเพียงคนรับใช้ ส่วนซูเฉินคือนายท่าน

แต่ไหนแต่ไรมามีแต่คนรับใช้ที่ต้องทำงานให้นายท่าน ที่ไหนจะมีนายท่านมาคอยช่วยเหลือคนรับใช้กันเล่า