บทที่ 3

บทที่ 3

หน้าตระกูลซูมีชายหนุ่มหน้าตาเย็นชาผู้หนึ่งยืนอยู่ และข้างกายเขายังมีชายวัยกลางคนผู้หนึ่งยืนระแวดระวังจ้องมองตระกูลซูราวกับผู้พิทักษ์วิถี

แม้ว่าซูเฉินจะถูกทำลายรากวิญญาณไปแล้วจริง ๆ แต่ตระกูลซูยังไม่ล่มสลาย และยอดฝีมือขั้นจำแลงเทพทั้งสองคนนั้นยังคงมีชีวิตอยู่

"หลี่ไห่ซาน เจ้าคนชั้นต่ำน่ารังเกียจ ตอนที่นายน้อยของเรายังมีพลังบำเพ็ญอยู่เจ้าไม่กล้าแม้แต่จะปริปาก พอตอนนี้เขาเกิดเรื่องขึ้นมา เจ้ากลับกล้ากระโดดออกมาเห่าหอนอย่างนั้นหรือ"

"นั่นสิ ไม่ใช่ลูกผู้ชายเอาเสียเลย"

"คนอย่างเจ้ายังคู่ควรจะมาเป็นศัตรูกับนายน้อยของเราอีก ข้าถุยน้ำลายใส่เถอะ!"

ผู้คนในตระกูลซูต่างพากันด่าทอใส่หลี่ไห่ซานอย่างเผ็ดร้อน

ทว่าหลี่ไห่ซานกลับยืนนิ่งสนิทราวกับไม่สะทกสะท้านและทำเป็นหูทวนลมต่อคำพูดเหล่านั้น