กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ตอนที่ 149 ทำตัวเป็นเด็ก
เผยเหิงรู้สึกถึงความน่ากลัวขึ้นมาตามสัญชาตญาณ ยัยเด็กนี่น่ากลัวนิดหน่อย
พริบตาต่อมา ก็เห็นต้วนเจียวเจียวหิ้วเขาพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า แล้วก็ทิ้งตัวลงมาอย่างรวดเร็วโดยไม่บอกกล่าวสักคำ โดดไปโดดมาสลับไปสลับมาแบบสุดเหวี่ยง
จนกระทั่งลงมาถึงถนนที่ครึกครื้นที่สุดของเมืองเชียนเติง ต้วนเจียวเจียวก็ปล่อยเผยเหิง แล้วยืนเท้าเอวด้วยความสดชื่นแจ่มใส “เป็นไง สนุกใช่ไหมล่ะ”
ข้าง ๆ กัน เผยเหิงหน้าดำคร่ำเครียด นี่ไม่ใช่เพราะตกใจกลัว แต่เป็นเพราะโมโหต่างหาก
“ถังหูลู่ ถังหูลู่จ้า—”