กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ทันทีที่ต้าหงเอ่ยปากชวน กางเกงแดงก็ตอบตกลงในทันที
“ได้เลย! ได้เลย! ขอบใจนะสหาย! ดีจังเลย ในที่สุดฉันก็มีเพื่อนแล้ว!” กางเกงแดงตื่นเต้นจนน้ำตาคลอเบ้า
เมื่อได้ยินประโยคสุดท้ายของเขา ต้าหงก็ถามด้วยความสงสัย “ก่อนหน้านี้นายไม่มีเพื่อนเลยเหรอ?”
กางเกงแดงส่ายหน้า “ตอนที่ฉันยังมีชีวิตอยู่ ภรรยาก็หนีตามคนอื่นไป ลูกก็หนีออกจากบ้าน พอตายไปก็เคยเจอผีตนอื่น แต่พวกเขากลับพากันหลบหน้าฉันหมด”
“น่าสงสารจัง!” ต้าหงถอนหายใจออกมาเฮือกหนึ่ง
“สหาย เรามานั่งคุยกันเถอะ” ต้าหงเรียกกางเกงแดงให้มานั่งที่ระเบียง
มี่จิ่นหยิบขนมขบเคี้ยวสองห่อโยนให้ต้าหง
ต้าหงรับไว้ “ขอบคุณครับท่านมหาเทพ!”