กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ฉู่หรานซ้อนอิฐสิบก้อนเรียบร้อยแล้ว เขากำลังยิ้มตาหยีมองมี่จิ่น “ปรมาจารย์ เชิญท่าน! เชิญท่าน!”
มี่จิ่นส่งยิ้มตาหยีกลับไปให้เขาเช่นกัน แล้วเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “จริง ๆ แล้วฉันถนัดเปิดกะโหลกด้วยมือเปล่ามากกว่า”
ฉู่หรานสั่นสะท้านขึ้นมาทันที ฝืนยิ้มออกมาอย่างยากลำบาก แล้วเอ่ยติด ๆ ขัด ๆ “เปิด... เปิดกะโหลกด้วยมือเปล่ามันออกจะ รุนแรงเกินไปแล้ว แค่ผ่าอิฐก็พอ เชิญท่าน!”
พูดจบ ฉู่หรานก็รีบถอยหลังไปหลายก้าวอย่างรวดเร็ว เว้นระยะห่างจากมี่จิ่นไปไกล ๆ
มี่จิ่นไม่ได้พูดอะไรอีก
เธอยืนอยู่หน้าโต๊ะ เอียงกายเล็กน้อย เผยให้เห็นอิฐ เพื่อให้ฉู่หรานมองเห็นการเคลื่อนไหวของเธอได้ชัดเจน
มี่จิ่นนวดข้อมือเบา ๆ แล้วยกแขนขึ้น