ตอนที่ 290 ปรมาจารย์ รีบขึ้นมาเร็ว

“ดี ดี ดี!” ผู้คนที่อยู่ด้านล่างต่างพากันตะโกนขึ้นมาอีกครั้ง

บรรยากาศคึกคักเป็นอย่างยิ่ง

ฉู่หรานรู้ซึ้งถึงหลักการที่ว่าการตีกลองต้องตีให้ดังในคราเดียว หากแผ่วไปครั้งที่สอง ครั้งที่สามก็จบสิ้น

เขาจะลังเลไม่ได้!

เขาจะหยุดชะงักไม่ได้!

เขาต้องอาศัยจังหวะนี้รีบผ่าอิฐให้สำเร็จ!

ไม่ใช่สิ!

คือการถูกอิฐผ่าต่างหาก!

ฉู่หรานหยิบอิฐขึ้นมาก้อนหนึ่งวางไว้ตรงกลางโต๊ะ เขาตะโกนบอกฝูงชนว่า “ต่อไปผมจะแสดงการผ่าอิฐด้วยมือเปล่าให้ทุกคนดูครับ!”

ฉู่หรานตั้งท่าม้า รวบรวมลมปราณลงตันเถียน แล้วแผดเสียงร้องออกมาว่า “อ๊า—”