ตอนที่ 13 ฉันคือเจ้าเกาะบุปผาท้อ

“ฉันลองถามพี่ชายดูว่าพอจะหาอุปกรณ์อาบน้ำเคลื่อนที่แบบนั้นมาได้ไหม”

มี่จิ่นพูดพลางดวงตาเป็นประกาย “ถ้าอย่างนั้นหาซื้อสระน้ำเป่าลมแบบนั้นมาด้วยเลยดีกว่า”

“พรืด—” สวีเซวียนอั้งที่กำลังดื่มชาอยู่ถึงกับพ่นออกมาทันที

เขาอดไม่ได้ที่จะหยิบโทรโข่งขึ้นมาตะโกนใส่คนกลุ่มนั้น “พวกคุณเพ้อเจ้ออะไรกัน! ทั้งหม้อไฟทั้งสระน้ำ งั้นก็ไปพักร้อนที่ริมทะเลกันเลยไหมล่ะ!”

“นั่นสิ” มี่จิ่นดวงตาเป็นประกาย เธอรู้สึกว่าข้อเสนอของสวีเซวียนอั้งนั้นสมบูรณ์แบบมาก

“งั้นพวกเราไปริมทะเลกันเถอะ”

“ไปริมทะเล……พักร้อนเหรอ?” รอยยิ้มบนใบหน้าของเฉียวลั่วจื่อค่อย ๆ กว้างขึ้น “ไปได้จริงเหรอ?”