กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เสียงของสวีเซวียนอั้งดังมาจากด้านหลัง “มัวยืนบื้ออะไรอยู่? รีบลงไปสิ”
“นี่……พวกเรา”
“เร็วเข้า ถอดรองเท้าก่อน แล้วพับขากางเกงขึ้นมา”
เดือนพฤศจิกายน อากาศที่นครหลวงเริ่มหนาวเย็นลงแล้ว
แต่ทะเลทรายแห่งนี้อุณหภูมิกำลังดี น่าจะอยู่ที่ยี่สิบกว่าองศา
สวีเซวียนอั้งแจ้งพวกเขาไว้ล่วงหน้าแล้วให้สวมเสื้อผ้าบาง ๆ ไว้ข้างใน
หลายคนถอดเสื้อคลุมตัวหนาที่สวมอยู่ด้านนอกออก ถอดรองเท้า แล้วเดินเท้าเปล่าลงจากเครื่องบิน
ยามเหยียบลงบนผืนทราย เม็ดทรายโอบล้อมเท้าเอาไว้ มันนุ่มนิ่มและสบายเท้าเป็นพิเศษ
เบื้องหน้าคือป่ากระบองเพชรผืนใหญ่ เป็นทิวทัศน์ทะเลทรายเขตร้อนแบบฉบับ