ตอนที่ 233 ชายหน้าแผลเป็นเหลียวเหวยหมิน

ตอนที่ 233 ชายหน้าแผลเป็นเหลียวเหวยหมิน

เรือประมงค่อย ๆ สัญจรไกลออกไปท่ามกลางความมืดมิดของค่ำคืน ก่อนจะเลือนหายไปสุดสายตาในท้ายที่สุด ผมหันไปพูดกับชายหน้าแผลเป็น “พวกเราหาที่กบดานกันก่อน”

ชายหน้าแผลเป็นพยักหน้า ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ดาวเทียมออกมาเริ่มติดต่อ ผ่านไปครึ่งชั่วโมง รถเก๋งสีดำคันหนึ่งก็ขับมาถึงท่าเรือ ชายหน้าแผลเป็นดึงประตูที่นั่งข้างคนขับเปิดออกแล้วเข้าไปนั่ง “เถ้าแก่จาง พวกเราไปหาที่กบดานที่คาวาซากิกันก่อน” ชายหน้าแผลเป็นเลื่อนกระจกรถลงมาพูด “พวกพานหมิงส่วนใหญ่กว้านเคลื่อนไหวอยู่ในโตเกียว ตอนนี้คงคิดว่าพวกเราหนีกลับประเทศไปแล้ว ผมคาดว่าเขาน่าจะกลับรังเก่าที่โตเกียว”