ตอนที่ 232 จุดจบของอีวาน

ตอนที่ 232 จุดจบของอีวาน

สามวันต่อมา เรือประมงค่อย ๆ จอดเทียบท่าริมชายหาดอันห่างไกลแห่งหนึ่งในเมืองโยโกฮามะ ลมทะเลเค็มชื้นพัดเอากลิ่นอายของเขตอุตสาหกรรมเข้าปะทะหน้า จากที่ไกล ๆ มีเสียงหวูดเรือจากท่าเรือตู้คอนเทนเนอร์แว่วมาเบา ๆ

ฉันพูดกับชายหน้าแผลเป็น “นายไปกับพวกฉันสักเที่ยว รับเด็กได้พวกเราก็เดินทางกลับ ถึงตอนนั้นจะจ่ายให้อีก 1,000,000”

ชายหน้าแผลเป็นลูบตอหนวดที่คาง พลางครุ่นคิดครู่หนึ่ง “ไปกับพวกนายสักเที่ยวก็ได้ แต่นายต้องรับประกันว่าจะไม่ไปมีเรื่องกับคนพวกนั้น”

ฉันพยักหน้า “ขอแค่ฝ่ายนั้นรักษาคำพูด ฉันก็ถือเสียว่าเสียเงินสะเดาะเคราะห์”