ตอนที่ 5 เหล่าหวัง

ตอนที่ 5 เหล่าหวัง

ช่วงวันต่อ ๆ มา ตอนกลางวันฉันก็เอาแต่เดินเพล็ดเพลินบนถนน พอพี่สาวไปทำงาน ห้องเช่าก็อุดอู้น่ารำคาญ ฉันเลยออกไปเดินตระเวนข้างนอกทั้งวัน จนสำรวจถนนหนทางแถวนั้นกี่สายต่อกี่สายจนทะลุปรุโปร่ง

ไม่ไกลจากที่พักของพี่สาวมีร้านสโตร์แห่งหนึ่ง เถ้าแก่เนี้ยเป็นคนบ้านเดียวกันจากกวางตุ้งตะวันออก พอถึงเวลาเลิกงาน ในร้านก็จะคราคร่ำไปด้วยเหล่าหนุ่มแรงงาน ทั้งคนมาซื้อบุหรี่ ซื้อน้ำอัดลม ซื้อบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป คึกคักอย่างยิ่ง แต่ตอนกลางวันกลับเงียบเหงาไปมาก เถ้าแก่เนี้ยมักจะตั้งโต๊ะตัวเล็ก ๆ หน้าประตูร้าน วางถาดชาแล้วชงชากังฟูอย่างไม่รีบร้อน

ตอนที่ฉันเดินผ่านครั้งแรก เถ้าแก่เนี้ยกำลังเทชาลงในถ้วยชาใบเล็ก พอเงยหน้าเห็นฉัน ก็กวักมือเรียก “ไอ้หนุ่ม มาดื่มชาไหม”