กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คลังนิยาย
ตอนที่ 4 ถูกไล่ออก
วันต่อมาที่ไปทำงาน เจ้าสุนัขรับใช้แซ่จ้าวคนนั้นก็เริ่มหาเรื่องตามคาด
“อาเฉียง! มึง ขันสกรูเบี้ยวแล้ว!”
“อาเฉียง! ทำงานช้าขนาดนี้ ยังไม่ได้ทานข้าวหรือไง?”
“อาเฉียง! สินค้าล็อตนี้เอาไปทำใหม่!”
ตลอดทั้งช่วงเช้า ทั้งโรงงานเอาแต่ยินเสียงเขาตะโกนโหวยกะเวกอยู่อย่างนั้น อาเฉียงเหมือนพวกกระสอบทรายเอาไว้รับอารมณ์ โก้งโค้งหลังพยักหน้าโงนเงนไม่หยุด “ขอรับ ขอรับ ขอรับ ผมจะรีบแก้ไขทันที...”
ฉันมองดูด้วยสายตาเย็นชา หมัดใต้โต๊ะกำแน่นจนเกร็ง
หลังทานข้าวเที่ยงเสร็จกลับมา หัวหน้าจ้าวก็ยิ่งได้ใจใหญ่ เขาเดินโซเซมาด้านหลังอาเฉียง ทันใดนั้นก็ยกมือตบเข้าที่ท้ายทอยของอาเฉียงดัง “เพียะ” หนึ่งที “เจ้ากะเทยเอ๋ย ทำงานให้มันคล่องแคล่วหน่อย!”
ฝ่ามือนี้ไม่ได้หนักหนาอะไร แต่หยามเกียรติกันอย่างยิ่ง อาเฉียงเซไปก้าวหนึ่ง ไขควงในมือหล่นลงพื้นดัง “เคร้ง”