กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ไอลอนยังต้องให้อวิ๋นลี่ขอร้องเพศผู้หน้าแผลเป็นช่วยส่งเข้ามาในเพิงพัก เพศผู้หน้าแผลเป็นมองเพิงพักใหม่ที่ว่างเปล่าโล่งโจ้ง ดูเหมือนอยากจะพูดอะไร แต่สุดท้ายก็วางเขาลงบนเตียงเล็กที่อวิ๋นลี่จัดตั้งขึ้นมาชั่วคราวโดยไม่พูดสักคำ
อวิ๋นลี่จะทำอย่างไรได้ ก็มีแค่เตียงเล็ก ๆ หลังนี้หลังเดียว และยังเป็นทรัพย์สินที่มีค่าที่สุดของเธอกับไอลอนในตอนนี้ด้วย
ส่วนชุดสูทที่เป็นเสื้อผ้าสั่งตัดชั้นสูงของไอลอน เพศผู้หน้าแผลเป็นถอดออกมาอย่างไม่เกรงใจแม้แต่น้อยเพื่อใช้เป็นค่าตรวจรักษา ก็นับว่ายังมีมโนธรรมอยู่บ้าง เขาหยิบชุดเก่าที่ขนขึ้นมาให้ใส่แทน ถือเป็นศักดิ์ศรีสุดท้ายที่เหลืออยู่