กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
มุมปากของหรงอวี้เผยรอยยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัว เขาทิ้งตัวลงพิงพนักเตียงนุ่ม ๆ ถอนหายใจอย่างสบายอารมณ์ สายตามองออกไปยังทิวทัศน์ตึกสูงที่อยู่ข้างหน้าต่าง
มือของเหวินชิงที่ถือน้ำอยู่ชะงักไป เขามือสั่นจริง ๆ กับภาพท่านประธานหรงที่มองหน้าต่างด้วยสายตาอ่อนโยนจนแทบจะบีบน้ำออกมาได้แบบนี้!
ยังเป็นท่านประธานหรงคนเดิมอยู่หรือเปล่า? เขาเป็นผู้ช่วยพิเศษของท่านประธานหรงมาหลายปี เห็นรอยยิ้มจอมปลอม สารพัดวิธีเย็นชา และวาจาหน้าไหว้หลังหลอกของเขาจนชินตา ตอนนี้ภาพลักษณ์ชายผู้แสนอ่อนโยนดั่งน้ำแบบนี้ เขากินไม่ลงจริง ๆ