กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เศษกระดูกสีเทาดำที่บรรจุอยู่ในกล่องโลหะยังคงมีไออุ่นหลงเหลืออยู่ ถูกเปิดออกและวางไว้บนโต๊ะทำงานของหรงจื้ออย่างโจ่งแจ้งเช่นนี้
หรงจื้อโกรธจนตัวสั่น ขณะที่หรงเฉิงกลืนน้ำลายแห้ง ๆ ด้วยความหวาดกลัวในใจ
เขาจะกล้าเชื่อได้อย่างไรว่าหรงซวี่ ซึ่งเมื่อวานยังรับปากกับเขาอย่างมั่นใจว่าจะจัดการสังหารหรงอวี้ วันนี้กลับเหลือแค่เถ้ากระดูกที่ใกล้จะถูกโปรยทิ้ง
หรงจื้อจ้องเขม็งด้วยความโกรธไปยังชายหนุ่มรูปงามที่กำลังนั่งสูบบุหรี่อย่างสบายอารมณ์อยู่บนที่นั่งหลักตรงหน้า “หรงอวี้! เขาคือน้องชายแท้ ๆ ของนาย!”