กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ต้องบอกว่าถึงกงเหย่หยวนโจวจะกอดได้มั่นคงแค่ไหน แต่ก็ยังกระเทือนพอสมควร
เขาวิ่งเร็วมาก จนหลังจากเข้ามาในอาคารหอพักแล้ว เพื่อนนักเรียนคนอื่น ๆ รู้สึกเพียงว่ามีเงาดำสายหนึ่งวูบผ่านข้างตัวไป
คำว่าใจร้อนอยากได้นั้นแสดงออกมาบนตัวกงเหย่หยวนโจวอย่างเต็มที่
หลังจากอุ้มอวิ๋นลี่เข้ามาในหอพักอย่างเร่งร้อนแล้ว ปิดประตู เขาก็ยกเธอขึ้นสูงชิดประตูทันทีอย่างใจร้อนอดรนทนไม่ไหว จูบแก้ม ริมฝีปาก และลำคอของเธอไม่หยุดเหมือนนกหัวขวาน
“ปล่อย ปล่อยก่อนสิ” อวิ๋นลี่หลบไปมาพลางให้กงเหย่หยวนโจววางเธอลง
ถึงกงเหย่หยวนโจวจะไม่เต็มใจ แต่ก็ไม่กล้ามองข้ามคำขอของอวิ๋นลี่ เขาวางเธอลงอย่างว่าง่าย