กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เมื่ออู่หยางกลับถึงจวน ที่หน้าประตูจวนเขาแลเห็นสาวใช้คนสนิทของญาติผู้น้องตนเอง ในยามนี้นางมีสีหน้าตื่นตระหนก เมื่อแรกเห็นเขาก็รีบวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามา
“นายน้อยญาติผู้พี่! ได้โปรดช่วยคุณหนูของบ่าวด้วยเจ้าค่ะ!” สาวใช้คุกเข่าลงบนพื้น น้ำตาไหลพรากออกจากเบ้า
อู่หยางรู้สึกเพียงหัวใจกระตุกวูบ “เกิดเรื่องอันใดขึ้น”
“คุณหนูถูก ท่านหญิงพาตัวไปแล้วเจ้าค่ะ คนของท่านหญิงอานุภาพดุดันเกรี้ยวกราดยิ่งนัก เดิมทีบ่าวไปเชิญฮูหยินผู้เฒ่ามา ทว่าฮูหยินผู้เฒ่าก็ยังมิได้ออกจากเรือนของท่านหญิงมาเลยเจ้าค่ะ!”
ครั้นฟังคำของสาวใช้จบ อู่หยางรู้สึกเพียงหัวใจเต้นระรัวแรง ในใจยิ่งไร้ซึ่งความมั่นใจ
เขาย่อมรู้ดีว่าท่านหญิงจื่อฮวนเป็นคนเยี่ยงไร บัดนี้สองคนที่เขาใส่ใจที่สุดกลับถูกนางกักตัวไว้...
อู่หยางมิทันคิดสิ่งใดมาก รีบวิ่งเข้าไป มุ่งตรงไปยังเรือนของท่านหญิงจื่อฮวนทันที