ตอนที่ 246 พูดให้ชัดเจน

เนี่ยนเซี่ยเดินอย่างหอบฮึดฮัดมาตลอดทางจนถึงเรือนที่สวี่อิ๋นพักอยู่ พอเห็นแสงเทียนวูบวาบอยู่ในห้อง สายตานางก็ชะงัก อานุภาพที่เคยมีก็ดับวูบลงในพริบตา เหลือเพียงการยืนนิ่ง ๆ อยู่กลางลานเรือนอย่างเหม่อลอย

ยามนั้นสวี่อิ๋นกำลังง่วนอยู่กับราชการในมือ พอมีผู้มาเยือนในลานเรือน เขาก็รู้สึกได้ในทันทีแรก สายตาคมกริบ ฝ่ามือรวบปราณเตรียมพร้อมจะซัดออกได้ทุกเมื่อ

จู่ ๆ ก็ได้ยินเสียงฝีเท้าหยุดลง คนผู้นั้นดูเหมือนจะยืนอยู่กลางลานเรือน เขาอุทานอย่างหงุดหงิดในลำคอ แล้วแง้มหน้าต่างออกเล็กน้อยมองไป เห็นเนี่ยนเซี่ยสวมอาภรณ์บางเบาชุดเดียว ยืนเหม่ออยู่กลางลาน