กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ลมหนาวพัดสะบัด เยือกเย็นจับใจ วันสิ้นปีใกล้จะมาเยือน
ตลอดหนึ่งเดือนมานี้ เผยหมิ่นเริ่มว่างเว้นจากภารกิจ ซ่งฉืออันก็สัมผัสได้เช่นกันว่าเหล่าองครักษ์เสื้อแพรที่เคยเดินขวักไขว่ไปมาในเรือนชนบทบางตาลงไปมาก
“ฮูหยิน ปีนี้พวกเรายังคงฉลองปีใหม่อยู่ที่เรือนชนบทหรือไม่เจ้าคะ” จือชิวคลี่เสื้อคลุมตัวใหม่ที่เพิ่งตัดเย็บเสร็จลองทาบลงบนร่างของซ่งฉืออันเพื่อดูขนาด พลางเอ่ยถามด้วยรอยยิ้ม
ซ่งฉืออันก้มหน้าลูบไล้ระดับพื้นฐานของขนสัตว์บนเสื้อคลุม ยิ้มบาง ๆ
“ปีนี้พวกเราจะกลับไปฉลองปีใหม่ที่จวนผู้บัญชาการ”
จือชิวขานรับเสียงใส ยิ้มพลางช่วยผูกสายเสื้อคลุมให้นาง
เนี่ยนเซี่ยยกจานขนมดอกเหมยเดินเข้ามา เห็นฮูหยินของตนกับจือชิวกำลังยิ้มแย้มแจ่มใส จึงเอ่ยปากขึ้น “ฮูหยิน ท่านกับจือชิวกำลังคุยเรื่องอันใดกันหรือเจ้าคะ ถึงได้เบิกบานใจเช่นนี้”
ซ่งฉืออันส่องกระจกทองแดง พยักหน้าด้วยความพึงพอใจ “เมื่อครู่เพิ่งบอกจือชิวว่าปีนี้พวกเราจะกลับไปฉลองปีใหม่ที่จวนผู้บัญชาการ”
จือชิวพลอยเอ่ยยิ้ม ๆ “ฮูหยินยังบอกด้วยว่าในเทศกาลหยวนเซียวจะออกไปชมโคมไฟดอกไม้เจ้าค่ะ”