กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เดิมทีซ่งฉืออันเอนกายอ่านหนังสือภาพอยู่บนตั่ง ครั้นได้ยินเสียงฝีเท้าอันมั่นคงใกล้เข้ามา นางก็เบ้ปากเล็กน้อย
“เจียเจีย เจ้ายังไม่ได้กินข้าวกระมัง ข้านำของกินมาด้วย เจ้าลองชิมดู”
เผยหมิ่นดูคล้ายกำลังรอให้นางเอ่ยชม เขาวางไก่พริกหอมลงบนโต๊ะ แววตาเปี่ยมด้วยความเอาอกเอาใจ
ซ่งฉืออันนั่งอยู่บนตั่ง กลิ่นหอมของไก่พริกหอมบนโต๊ะลอยมาแตะจมูกเป็นระยะ เมื่อนึกได้ว่าตนเย็นชาใส่เขามาหลายวันแล้ว นางจึงไม่คิดจะถือสาเขาอีก