บทที่ 308

บทที่ 308

"อึก... อีกแล้วอย่างนั้นเรอะ!!"

แววตาของถูเหรินหวั่งเต็มไปด้วยความตื่นตระหนกหวาดผวาจ้องเขม็งไปยังคนสวมหน้ากากเบื้องหน้า น้ำเสียงของเขามีความแหบพร่าเจือความหวาดกลัวอยู่ถึงเจ็ดส่วน

เขามีความรู้สึกหวาดกลัวคนสวมหน้ากากผู้นี้อยู่ลึกในใจมาเนิ่นนานแล้ว

กระบี่สำแดงเดชในครานั้นโดยตรงได้ซัดเขาจนบาดเจ็บสาหัส เกือบจะต้องจบชีวิตลง ณ ที่แห่งนั้น

กล่าวได้ว่า นับตั้งแต่เขาโลดแล่นเข้าสู่ยุทธจักรมาเป็นครั้งแรก นี่เป็นคราแรกที่เขาต้องเผชิญกับความพ่ายแพ้ยับเยินถึงเพียงนี้

ในยามนี้ถูเหรินหวั่งยิ่งคาดไม่ถึงเลยว่า เหตุใดคนสวมหน้ากากผู้นี้ถึงได้มาปรากฏตัวที่นี่?

หรือว่าเขาจะคบค้าสมาคมอยู่กับเริ่นผิงเซิงมาโดยตลอดอย่างนั้นหรือ?

"เมื่อก่อนข้าเคยปล่อยเจ้าไป ถือว่าได้มอบโอกาสให้ครั้งหนึ่งแล้ว"

"แต่ก็น่าเสียดายนัก"