กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 162
หลังจากดวงตาสวรรค์หายลับไป หนานเสวียนและว่านเหลยก็ปรากฏตัวเบื้องหน้าจั่วซิ่นและโจวฮั่ว
"นั่น... นั่นมันพลังบ้าอะไรกัน?"
"พวกเจ้ามีของน่ากลัวแบบนี้ได้อย่างไร?!"
"นี่ไม่ใช่สิ่งที่พวกเจ้านักบำเพ็ญอิสระจะครอบครองได้เด็ดขาด!!" น้ำเสียงของจั่วซิ่นเต็มไปด้วยความตกตะลึงอย่างล้ำลึกและสั่นเทา
"นักบำเพ็ญอิสระ?"
"ตกลงใครเป็นคนบอกพวกเจ้าว่าพวกเราคือนักบำเพ็ญอิสระกัน?"
เวลานี้ ว่านเหลยทนไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว
เขารู้สึกสงสัยยิ่งนัก แดนศักดิ์สิทธิ์ห้วงลึกแห่งนี้ อย่างน้อยก็ถือเป็นขุมกำลังที่ทรงพลังในแดนดินศักดิ์สิทธิ์ เหตุใดข่าวสารจึงล้าหลังเช่นนี้?
"ตะ... ตั้งแต่เมื่อไหร่?"