บทที่ 64

บทที่ 64

เมื่อได้ยินดังนั้น สีหน้าที่โกรธเกรี้ยวจนถึงขีดสุดของรัชทายาทก็ค่อย ๆ สงบลง

เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็เอ่ยตำหนิอย่างจริงจัง "เหมยหลี่ คำพูดที่บั่นทอนความสามัคคีเช่นนี้ เปิ่นเตี้ยนไม่ต้องการได้ยินอีก"

"เรื่องนี้ ข้าจะคิดดูให้ดี"

"ข้าเหนื่อยแล้ว อ๋องเมืองกวนซานและน้องสามอยู่ต่อ คนอื่น ๆ ออกไปก่อน"

รัชทายาทโบกมือ เหล่าแขกเหรื่อต่างประสานเสียงรับคำ "พ่ะย่ะค่ะ เตี้ยนเซี่ย"

เมื่อคนเหล่านั้นจากไป ในท้องพระโรงก็เหลือเพียงรัชทายาททั้งสามคน

ในตอนนี้สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความหนักอึ้ง

เห็นได้ชัดว่าเขาย่อมเกิดความระแวงต่อคนภายในเช่นกัน

ทว่าต่อหน้าแล้ว เขายังคงแสดงอาการออกมาไม่ได้ หากทำเช่นนั้นย่อมไม่เป็นผลดีต่อความสามัคคีกันเอง