บทที่ 63

บทที่ 63

ฉู่หยุนยิ้มบาง สิ่งที่เขาต้องการก็คือผลลัพธ์เช่นนี้

เขาย่อมเข้าใจดีว่าฝ่ายฮองเฮาต้องการเล่นงานอาไท่ เพื่อป้องกันความผิดพลาดนางย่อมต้องคอยจับตาดูคนรอบตัวเขาอย่างใกล้ชิด

ทว่าฉู่หยุนกลับทำตรงกันข้าม

เขาให้คนของสำนักเต๋าเฝ้าเซียนทั้งสองคนกับคนของตระกูลหยานออกไปลงมือภายนอกเมืองโดยตรง

ต่อให้ฮองเฮาใช้สมองจนหัวแทบแตกก็ไม่มีทางคาดคิดว่านอกจากคนในจวนของตนเองแล้ว ฉู่หยุนยังมีผู้ทรงพลังขั้นนิพพานที่ใช้งานได้อีกหลายคน

"ให้พวกเขาพักอยู่ที่นั่นก่อน"

"ฟ้ามืดแล้วพวกเราค่อยไปกัน"

ฉู่หยุนเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย

"ขอรับ เตี้ยนเซี่ย" หลัวเฟิงรับคำแล้วหมุนตัวเดินจากไปทันที โดยไม่ได้รบกวนสุนทรียภาพของฉู่หยุน