บทที่ 40

บทที่ 40

ไม่นานนัก ธิดามารสวรรค์ก็ออกจากจวนองค์ชาย นางยังต้องปลอมตัวเป็นฉู่หย่วนต่อไป ดังนั้นจึงเป็นไปไม่ได้ที่จะอยู่ที่นี่นานเกินไป

เวลานี้ฉู่หยุนนั่งอยู่ลำพังภายในห้อง สิ่งที่ถืออยู่ในมือก็คือกล่องที่ผนึกทารกมารซึ่งหวางหานชั่วกับพวกมอบให้เขานั่นเอง

"เย่ทุน เจ้ามั่นใจแค่ไหน"

"ทารกมารขั้นนิพพานสองตัว เจ้าจะสามารถวิวัฒนาการไปสู่ระดับผู้สูงส่งได้อย่างสำเร็จงั้นหรือ"

ฉู่หยุนเอ่ยถามทารกมารเย่ทุนทางจิตสำนึกในใจ

เย่ทุนกล่าวตอบอย่างนอบน้อม "นายเหนือหัว เรื่องนี้เป็นความจริงแท้แน่นอน"

"ข้าอยู่ในจุดสูงสุดของขั้นนิพพานมาหลายปีแล้ว กลืนกินทารกมารขั้นนิพพานไปไม่ต่ำกว่าสิบกว่าตัว ระยะห่างจากการผันแปรไปสู่ระดับผู้สูงส่ง ก็สำเร็จไปแปดเก้าส่วนแล้ว"