บทที่ 31

บทที่ 31

"รับด้วยเกล้า… เตี้ยนเซี่ย ข้าเข้าใจแล้ว"

"หลังจากที่ข้าส่งสาส์นเรียบร้อยแล้ว จำเป็นต้องไปสมทบกับพวกท่านหรือไม่?" หลัวเฟิงเอ่ยถามขึ้นเบา ๆ หลังจากทำความเข้าใจเรื่องราวเหล่านี้แล้ว

"ไม่ต้อง"

"เจ้าส่งสาส์นเสร็จแล้ว ให้สลัดคนที่สะกดรอยตามเจ้าให้หลุดจนหมด จากนั้นค่อยกลับจวนก็พอ" ฉู่หยุนเอ่ย

หลัวเฟิงพยักหน้ารับ

เวลานี้บนใบหน้าของธิดามารสวรรค์เผยรอยยิ้มเย้ายวนชวนหลงใหลออกมาก่อนจะเอ่ยว่า "ทำไม? ให้ข้าไปที่ตำหนักบูรพา เจ้าคิดจะจัดการกับรัชทายาทโดยตรงเลยอย่างนั้นหรือ?"

ฉู่หยุนส่ายหน้า "เรื่องนี้ขึ้นอยู่กับตัวเจ้าเอง"

"แต่ข้าเกรงว่าหากเจ้าควบคุมเขาแล้วจะเกิดพิรุธขึ้นมา ถึงตอนนั้นจะได้ไม่คุ้มเสียเอา"