เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 755 บุกทวีปฉีหมิง
ในถ้ำที่ปลอดภัยแห่งหนึ่ง กองไฟส่งเสียงปะทุเปรี๊ยะ ๆ แผ่วเบา
หลงเทียนนั่งพิงผนังหิน สายตามองสลับไปมาระหว่างหลิงที่หมดสติอยู่กับปากถ้ำ
ตั้งแต่เขาพาเด็กสาวกลับมาจากใจกลางหุบเหวฝังเทวะก็ผ่านมาหกชั่วยามแล้ว ด้านนอกฟ้าคงสว่างโร่แล้ว แต่ส่วนลึกของถ้ำยังคงถูกความมืดมิดปกคลุมอยู่
“ทำไมนายน้อยยังไม่กลับมาอีกนะ...” เสียงของถงเพียวอวิ๋นแว่วมาจากทางปากถ้ำ เจือความร้อนใจอย่างเห็นได้ชัด
หลงเทียนกำลังจะลุกขึ้น ก็พลันรู้สึกว่าเด็กสาวในอ้อมอกขยับตัวเบา ๆ
เขาก้มลงมอง ขนตาของหลิงสั่นไหวเล็กน้อย ดวงตาสองสีคู่นั้นค่อย ๆ ลืมขึ้น ช่างดูราวกับอัญมณีล้ำค่าสองเม็ดใต้แสงไฟ
“ฟื้นแล้วหรือ” น้ำเสียงของหลงเทียนทุ้มต่ำ ฟังไม่ออกว่ายินดีหรือขุ่นเคือง
หลิงกะพริบตา สายตาค่อย ๆ ชัดเจนขึ้น
พอนางมองเห็นหน้าหลงเทียนชัด มุมปากก็ยกยิ้มซุกซนอันเป็นเอกลักษณ์ขึ้นมาตามสัญชาตญาณ “ท่านอ๋องหลงกำลังเป็นห่วงข้าอยู่หรือ”