เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 754 ภาพลวงตา
ทันทีที่ประตูแสงด้านหลังปิดลง หลงเทียนก็รู้สึกเวียนหัวตาลายไปหมด
พอกลับมาทรงตัวได้อีกครั้ง ก็พบว่าตัวเองกำลังยืนอยู่บนบันไดคดเคี้ยวที่ทอดยาวลงไปเบื้องล่าง รอบทิศมีแต่ความมืดมิดสุดลูกหูลูกตา
มีเพียงผลึกเรืองแสงบนผนังที่ส่องสว่างรำไร ดึงเงาของเขากับหลิงให้ทอดยาวบิดเบี้ยวเป็นรูปร่างประหลาด
“ยินดีต้อนรับสู่หุบเหวสยบเทวะที่แท้จริง” หลิงเอ่ยปากพูด เสียงก้องสะท้อนในที่แคบและแฝงแววล้อเล่น “อย่าซี้ซั้วแตะต้องอะไรเข้าล่ะ ฝุ่นแค่เม็ดเดียวของที่นี่ก็เอาชีวิตเจ้าได้ทั้งนั้น”
หลงเทียนสูดหายใจลึก พบว่าไอวิญญาณกับไอปีศาจของที่นี่หลอมรวมเข้าด้วยกันอย่างน่าประหลาด หายใจเข้าแต่ละทีถึงกับเจ็บแปลบขึ้นมา เขากระชับกระบี่เทียนหงในมือแน่นโดยไม่รู้ตัว ตัวกระบี่สั่นไหวน้อย ๆ เหมือนกำลังตอบรับอะไรบางอย่าง
“กระบี่ของเจ้ารู้สึกได้แล้วสินะ” หลิงหันกลับมาเหลือบมอง แววตาสองสีทอประกายวูบวาบใต้แสงสลัว “ก็นะ จะว่าไปที่นี่ก็เป็น ‘บ้านเกิด’ แห่งหนึ่งของมันเหมือนกัน”
หลงเทียนขมวดคิ้ว “หมายความว่ายังไง?”
“ใจเย็นหน่อยสิท่านอ๋องหลง” หลิงหัวเราะเบา ๆ พลางเดินลงไปต่อ “เดี๋ยวคำตอบทั้งหมดก็เฉลยเองแหละ แต่ไม่ใช่ตอนนี้”
บันไดดูเหมือนจะไม่มีจุดสิ้นสุด หลงเทียนแอบนับในใจ พวกเขาเดินลงมาไม่ต่ำกว่าสามพันขั้นแล้ว