เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 279 การสลายตัวของหมอกแดง
อู่ยี่เฟยเพิ่งรู้ตัวในวันที่สิบว่าหมอกแดงเปลี่ยนไปแล้ว
ไม่ใช่เพราะมองจากข้างนอก—แต่เพราะเขานอนอยู่บนเตียง แล้วเห็นสีของแสงนอกหน้าต่างเปลี่ยนไป ตอนแสงแดดยามเช้าส่องเข้ามาทางหน้าต่าง มันไม่ใช่สีส้มขุ่นที่ถูกหมอกแดงกรองอีกต่อไปอย่างที่เคยเป็นตั้งแต่วันสิ้นโลกเริ่มต้น แต่เป็นสีทองอบอุ่นสะอาด ๆ ใกล้เคียงกับสีที่เขาจำได้จากก่อนมหาวิบัติ เมื่อแสงสะท้อนบนผนังสีขาว สีของผนังก็ไม่ใช่สีเทา แต่เป็นสีขาวจริง ๆ
เขาจ้องมองผนังที่ถูกแสงแดดส่องสว่างอยู่นาน ไม่ใช่เพราะมันสวยเกินไป—แต่เพราะเขาเกือบสองปีแล้วที่ไม่ได้เห็นแสงสีแบบนี้
“……หมอกแดงสลายไปแล้ว”
ตอนที่เขาพูดประโยคนี้ ในห้องมีเพียงตัวเขาเอง เขาพิงหมอน มองท้องฟ้านอกหน้าต่าง—ไม่ใช่สีน้ำตาลแดงอย่างที่เขาจำได้ แต่เป็นสีฟ้า สีฟ้าอ่อน ๆ ที่ถูกเมฆบาง ๆ กรองผ่าน สีฟ้าแบบนั้นที่มองเห็นได้ในทุกวันที่อากาศแจ่มใสเมื่อสองปีก่อน ธรรมดาจนไม่มีใครจะมองซ้ำ ตอนนี้เขามองสีฟ้านั้นแล้วรู้สึกแปลกจนไม่เหมือนสีในความทรงจำของตัวเอง