เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 277 คลื่นลูกที่สี่
ตอนที่เซี่ยหานอวิ้นพูดว่า “แถมคุณยังกลับมาแล้วด้วย” ลำแสงไฟส่องสว่างบนผิวน้ำก็สาดไปถูกสิ่งหนึ่งพร้อมกัน—ทิศทางการเคลื่อนที่ของหลังสีเทาเหล่านั้นบนผิวน้ำเปลี่ยนไป
ไม่ใช่ทั้งหมด แต่เป็นตัวที่ใหญ่ที่สุดทางทิศเหนือ มันหยุดอยู่ในเขตน้ำลึกมาตลอดสี่สิบนาที ราวกับเรือที่ดับเครื่องยนต์ลอยไปตามกระแสน้ำในความมืด โดยมีระยะห่างที่จงใจกั้นระหว่างมันกับอสูรทะเลตัวเล็กที่คอยกระแทกแนวป้องกันอยู่ด้านหน้า—มันกำลังรอ ตอนนี้มันเริ่มเคลื่อนที่แล้ว ความเร็วไม่มาก แต่ทิศทางชัดเจน มุ่งตรงไปยังช่องโหว่ของเขื่อนกันคลื่น
พออสูรยักษ์ตัวนั้นขยับ อสูรทะเลตัวเล็กโดยรอบก็เปลี่ยนรูปแบบตามไปด้วย พวกมันเลิกโจมตีแบบกระจัดกระจาย แล้วรวมตัวเข้าหาสองข้างของอสูรยักษ์ ก่อตัวเป็นรูปลิ่มอยู่ข้างหน้า—ไฟส่องสว่างไล่สาดไปถูกเปลือกหลังสีเทาที่ใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ ทีละเปลือก ราวกับเกาะที่เคลื่อนที่ได้เรียงเป็นแถวค่อย ๆ คืบคลานเข้ามาใต้แสงจันทร์
“…มันรู้แล้ว” อู่ยี่เฟยยืนอยู่ข้างเซี่ยหานอวิ้น มองดูโครงร่างมหึมาที่กำลังใกล้เข้ามาที่ปลายลำแสง “มันรอให้สนามฟีโรโมนของเจ้าแห่งห้วงสมุทรหายไปสนิท หลังจากยืนยันผลลัพธ์แล้วถึงเริ่มลงมือครั้งสุดท้าย”