เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 276 เส้นทางกลับ
อู่ยี่เฟยนั่งอยู่ที่ขอบหลุมยุบประมาณสองนาที
ไม่ใช่การพักผ่อน—แต่เพื่อให้ซี่โครงที่เคลื่อนจากตำแหน่งในช่องอกค่อย ๆ กลับไปยังตำแหน่งที่ไม่เจ็บแปลบเท่าเดิมภายใต้แรงโน้มถ่วงขณะนั่ง เขาใช้มือซ้ายกดซี่โครงข้างลำตัว ในทุกครั้งที่หายใจก็หามุมช่องอกเพียงมุมเดียวที่ไม่ทำให้เกิดความเจ็บปวดรุนแรง ยึดไว้ แล้วลุกขึ้นยืน
ตอนที่ลุกขึ้นยืน การมองเห็นของเขามืดไปชั่วขณะ—เลือดกำลังกระจายตัวใหม่จนเกิดภาวะเลือดไปเลี้ยงไม่พอหนึ่งหรือสองวินาที เขาไม่รอให้การมองเห็นกลับมาชัดเต็มที่ก่อนจะก้าวเท้าออกไป
“ไป”
เขาไม่หันกลับไป ข้างหลังเขามีสามคนต่างลุกขึ้นจากกองเศษหิน ไป๋หมาฉวี่เจินจัดชายเสื้อที่ถูกคลื่นกระแทกพัดจนยุ่ง แล้วติดเชือกปีนเขาที่เก็บไว้กลับไปที่ข้างเอว โจวจื่ออวี๋ปัดฝุ่นบนอะแดปเตอร์พรางแสง ตรวจไฟสถานะของอุปกรณ์—ยังติดอยู่ หลี่จือเอินเอาคราบเลือดบนมือถูกับกางเกง ม้วนเชือกใหม่แล้วยัดใส่ช่องด้านข้างของกระเป๋ายุทธวิธี
ทั้งสี่คนเคลื่อนไปทางใต้ตามขอบซากปรักหักพังของเมืองหวงเถา แสงจันทร์สอดผ่านหมู่เมฆ สว่างบ้างมืดบ้าง ผลักซากกำแพงและผนังที่พังทลายลงสู่ความมืดชั่วครู่ แล้วดึงกลับเข้าสู่การมองเห็นอีกครั้ง