เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 266 คณะสำรวจออกเดินทาง
ฟ้ายังไม่สว่าง
อู่ยี่เฟยนอนอยู่ในความมืดสี่สิบนาที—ตื่นก่อนเวลาที่กำหนดไว้เกือบหนึ่งชั่วยาม รอยร้าวบนบัลลังก์ราชันทุกครั้งที่เขากำมือจะดึงเอาความเจ็บจี๊ดออกมา แม้ซูชิงไต้จะเพิ่มขนาดยาแล้วก็ยังไม่หายสนิทดี เขาขยับนิ้วมือสักหน่อย ยังรู้สึกถึงแรงดึงลึกลงไปในข้อนิ้ว
เขาลุกขึ้นนั่งแล้วใส่เสื้อผ้า ท่าทางเบามาก แต่ก็ไม่ได้จงใจทำให้เบา—ในช่วงเวลานี้ คนที่ควรตื่นล้วนตื่นกันหมดแล้ว
ไฟฉุกเฉินในทางเดินส่องแสงสลัวเหลืองอำพัน ตอนเดินลงบันไดเขามองเห็นกระติกน้ำร้อนวางอยู่ที่ขั้นล่างสุด ข้างตัวกระติกมีกระดาษโน้ตของเวินรั่วอวี๋ติดอยู่ ลายมือเรียบร้อยเป็นระเบียบ “เสบียงแห้งกับยาแก้บาดแผล ตรวจแล้ว ฝาไม่รั่ว” ไม่มีลายเซ็น เธอคงวางไว้ตั้งแต่กลางดึก คำนวณไว้แล้วว่าเขาจะผ่านตรงนี้ก่อนฟ้าสว่าง เขารู้ตั้งแต่ครั้งแรกที่นิกายเต๋าหลิงที่ได้เห็นเธอจัดระเบียบข้อมูลการทดลองแล้ว—คนคนนี้ทำอะไรก็เร็วกว่าที่คุณคิดเสมอหนึ่งก้าว
เขาเก็บกระติกน้ำร้อนใส่ช่องรังผึ้ง ตอนเดินผ่านหน้าประตูห้องครัวเขาหยุดชะงัก