กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ครึ่งชั่วยามหลังจากเฉิงอ๋องจากไป เยี่ยนชีก็กลับมา เจียงอวี่แสร้งหลับอยู่บนเตียง ครั้นได้ยินเสียงจึงลืมตาขึ้น ทว่าเขาไม่ได้เอ่ยถามสิ่งใด เพียงกระแอมเบา ๆ แล้วสั่งเยี่ยนชีว่า “รินน้ำมาให้ข้าถ้วยหนึ่ง”
บนใบหน้าของเยี่ยนชีไม่มีความยินดีแม้แต่น้อยจากการที่แม่ทัพหลูให้ความสำคัญกับเขา เบื้องหน้าเจียงอวี่เขายังคงนอบน้อมและมีมารยาทดังเช่นเคย เขารินน้ำอุ่นจากกาน้ำชาบนเตาเล็กภายในห้องอย่างคล่องแคล่ว ก่อนประคองถ้วยด้วยสองมือไปวางไว้ข้างหมอนของเจียงอวี่
“ใต้เท้า ดื่มน้ำเถิด”