กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
เจียงอวี่นอนอยู่บนเตียงหนึ่งวันหนึ่งคืนกว่าจะฟื้นขึ้นมาอย่างเชื่องช้า แผลที่พันใหม่บนไหล่ซ้ายกับข้าวของเครื่องใช้ที่คุ้นตาในห้องล้วนเตือนเขาว่า เขากลับมาถึงจิงโจวแล้ว
ในห้องไม่มีผู้ใด เงียบสงัดจนแทบได้ยินเสียงลมหายใจของตนเองยามตื่น ทุกสิ่งล้วนเป็นเช่นวันคืนอันสงบงาม ราวกับการปะทะกันอลหม่านในหุบเขากับการไล่ล่าที่สันเขาหมูป่าเป็นเพียงความฝัน แต่ความรู้สึกในวันที่เขาไข้สูงจนหมดสติอยู่ในถ้ำกลับชัดเจนเช่นนั้น
ภายนอกเรือนมีเสียงคนเล็ดลอดมาแผ่ว ๆ เจียงอวี่หันศีรษะไปทางประตูที่ปิดสนิท เขาอยากเรียกคนมาถามว่าเยี่ยนชีเป็นอย่างไรบ้าง? แล้วเขากลับมาถึงจิงโจวได้อย่างไร?