กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
“คนผู้นี้คงไม่ได้ไปก่อเรื่องกับศัตรูจนถูกตามสังหารกระมัง?”
“จุ๊ จุ๊ ดูสภาพเช่นนี้แล้ว เกรงว่านายท่านคงถูกโจรป่าปล้นเสียแล้ว!”
“บาดแผลจากดาบเปลี่ยนเป็นสีดำ หรือว่าบนดาบจะเคลือบพิษไว้?”
…
เหล่าผู้ใต้บังคับบัญชาพากันวิพากษ์วิจารณ์กันเซ็งแซ่ เจียงอวี่มั่นใจแล้วว่าคนตรงหน้าคือเฉิงอ๋องที่เขาเคยเห็นจากระยะไกลจริง ๆ เพียงแต่ด้วยสถานะของอีกฝ่าย ไม่ควรแต่งกายเช่นนี้มาปรากฏตัวในพื้นที่รกร้างห่างไกลผู้คน ทั้งยังบาดเจ็บสาหัสถึงเพียงนี้ เกรงว่าคงถูกศัตรูตามลอบสังหารจริง ๆ และนักฆ่าผู้นั้นจะต้องยังค้นหาอยู่ในบริเวณใกล้เคียงเป็นแน่!
“พี่ชายลูกพี่ลูกน้อง คนผู้นี้พวกเราจะช่วยหรือไม่ช่วย?” เจียงต้งเอ่ยถามขึ้น ทำให้ความคิดของเจียงอวี่หยุดชะงัก