กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
เมื่อคืนวานหิมะแรกของปีโปรยปรายลงมา อู๋ซีกับเจียงอวี่หลับสนิทตลอดหนึ่งราตรี วันรุ่งขึ้นหลังหิมะหยุดตก ท้องฟ้าก็แจ่มใส แสงอาทิตย์อ่อนล้าของเหมันตฤดูส่องผ่านเงาไม้โปร่งบาง สะท้อนเกล็ดน้ำแข็งหนาทึบจนเปล่งประกายระยิบระยับ เงาแสงสลับซ้อนงดงาม
เจียงอวี่เพิ่งชำระล้างร่างกายและจัดแจงทุกอย่างเรียบร้อย ก็เอ่ยเรียกอู๋ซีให้ลุกขึ้น อู๋ซีคิดไปพลางว่ามื้อเช้าวันนี้จะต้องกินโจ๊กเมล็ดบัวเจี้ยนหยวนสักชาม แล้วให้เจียงอวี่ช่วยพยุงลุกนั่ง ทว่าทันทีที่จัดท่าเสร็จ นางก็รู้สึกปวดหน่วงบริเวณท้องน้อยเล็กน้อย ทั้งกางเกงยังเปียกชื้น
อู๋ซีสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ ใช้สองมือคว้าแขนเจียงอวี่ไว้แน่นสุดกำลัง ริมฝีปากสั่นระริก “ทะ ท่านสามี ข้าจะคลอดแล้ว”