กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
อู๋ซีตื่นจากการงีบยามอู่ กำลังเตรียมตัวออกจากเรือนพร้อมแม่นมเหลียนไปยังเรือนโซ่วอัน ทันใดนั้นก็ได้ยินเอ้อร์เฉียวกับซื่อสี่กำลังหัวเราะเยาะความเดือดร้อนของผู้อื่น แม่นมเหลียนจึงถลึงตาใส่ทั้งสองแล้วเอ่ยเตือนด้วยน้ำเสียงไม่หนักไม่เบา “อย่างไรเสีย นางผู้นั้นก็เป็นอนุภรรยาที่นายท่านแต่งเข้ามาอย่างถูกต้อง พูดกันอยู่ในเรือนของเราก็แล้วไปเถิด หากออกไปข้างนอกแล้วอนุเฝิงได้ยินเข้า พวกเจ้าคงได้กินผลไม้รสขมเป็นแน่!”
เอ้อร์เฉียวกับซื่อสี่รีบเก็บสีหน้า ลุกขึ้นรับคำ “แม่นมวางใจเถิด ต่อไปพวกบ่าวจะไม่พูดอีกแล้ว!”
เมื่อออกจากประตูเรือนหรงจิ่นแล้ว อู๋ซีมองแม่นมเหลียนพลางเอ่ยชม “เห็นทีต้องเป็นแม่นมเท่านั้นจึงจะกำราบเจ้าลูกลิงพวกนี้ลงได้!”